Verslag (1)
Met maar liefst zes bussen bijna vol zijn we vanuit onze regio op 16 augustus op bedevaart gegaan. Elk jaar wordt deze bijzondere tocht naar het net over de Duitse grens gelegen Kevelaer ondernomen. Dit jaar leken de weergoden ons in ieder geval niet gunstig gezind, want nog voor we in de bussen zaten, moesten de paraplu’s al tevoorschijn gehaald worden. Onderweg bleef het regenen, maar we hadden er geen last van, want al biddend en zingend zaten we nog lekker droog. In Kevelaer aangekomen, viel de regen er echter met bakken uit en moest de altijd zo mooie processie vanuit de bussen naar de Genadekapel helaas afgelast worden, zodat iedereen snel een droog heenkomen kon zoeken.
De eucharistieviering in de Basiliek was bijzonder sfeervol, mede door de prachtige inbreng van het koor, dit jaar uit Riethoven. Pastoor Goris en diaken Verstappen gingen in deze viering voor. Tijdens de mis werd het geheel nieuwe processievaandel ingewijd, wat ons hopelijk weer vele jaren gaat vergezellen op ons bezoek aan Maria. Complimenten aan de maakster van dit kunstwerk, iemand uit onze eigen parochie. Aan het eind van de viering brachten we hulde aan één van onze broedermeesters, die haar 25-jarige jubileum vierde dit jaar, en in die tijd bergen vrijwilligerswerk verzet heeft.
Na de eucharistieviering was er zoals ieder jaar tijd voor een hapje en een drankje en een bezoekje aan de vele souvenirwinkeltjes die Kevelaer rijk is. Ieder vond weer mooie devotionalia naar zijn of haar smaak en na de lunchtijd kwamen we allemaal weer samen in de rijk gedecoreerde Basiliek voor het Lof. De processie met het Allerheiligste door de kerk is altijd een heel intens moment, waarvan iedereen stil wordt.
Nadat het Lof afgelopen was, was het nog steeds niet duidelijk of de Grote Kruisweg langs de beeldengroep-staties in het park doorgang kon vinden. Het weer leek veel vriendelijker geworden, maar in de verte dreigden donkere wolken. Besloten werd om te verzamelen in het overdekte Pax Christie-centrum, waar de Kleine Kruisweg ieder jaar gehouden wordt en dan op het laatste moment te beslissen. Helaas werd al snel duidelijk dat de lucht steeds grauwer werd en zodoende kon ook de processie door het park dit jaar geen doorgang vinden. Resultaat was wel dat we dit jaar met alle bedevaartgangers samen de Kleine Kruisweg hebben bijgewoond en dat was ook wel heel erg fijn.
De afsluiting van de dag in de intieme Kaarsenkapel werd dit jaar voor het eerst gesplitst in twee groepen. De kapel is niet erg groot en voorgaande jaren was het al erg krap. Ons aantal was dit jaar nóg groter en vandaar dat een afsluiting met iedereen samen niet meer mogelijk was. Pastoor Goris en diaken Verstappen hebben onze tevoorschijn gehaalde devotionalia gewijd en met een afsluitend ‘Ave, ave, ave Maria’ en het bijbehorende kippenvelgevoel was deze devote, maar vooral ook gezellige dag weer ten einde.
Mocht U geïnteresseerd zijn om ons volgend jaar te vergezellen, houd dan in juli de mededelingen, de Kerkwijzer of de parochie-website in de gaten, om te weten te komen hoe U zich kunt aanmelden. Maar noteer in ieder geval vast de datum in uw agenda, donderdag 21 augustus 2008. U bent van harte welkom!
Christel Huijbregts-Bock
Verslag (2)
Het is intussen een mooie traditie geworden om als afsluiting van de avonden “Volwassenenkatechese” met de groep een excursie te ondernemen.
Zo zijn we al een keer naar een synagoge geweest, de zusters Carmelitessen en het Museum voor Religieuze Kunst in Uden.
Dit jaar werd besloten om samen op bedevaart naar Kevelaer te gaan.
Oirschot had tot nu toe een rijke historie wat betreft het organiseren van deze bedevaart. Echter doordat de groep bedevaartgangers in de loop der tijd minder groot is geworden zag men zich dit jaar genoodzaakt als groep aan te sluiten bij de bedevaartgangers uit Eindhoven en omgeving, ondergebracht in “Onze Lieve Vrouw Broederschap”.
Zo ging op donderdag 16 augustus 2007, de dag na Maria Tenhemelopneming, een reeks touringcars vanaf 7.30 uur op weg naar het in Duitsland gelegen Kevelaer.
Onderweg was het gezellig in de bus. Tussen het gebabbel door werd rond 10.15 uur gezamenlijk een Rozenhoedje gebeden (een gedeelte van het Rozenkransgebed). Bij aankomst in Kevelaer werden we ontvangen door
een gigantische regenbui, maar die bleek achteraf gezien ook de enige grote te zijn: In de loop van de dag werd het zelfs mooi weer.
Na een kopje koffie te hebben gedronken gingen onze pelgrims naar de in het centrum gelegen Basiliek voor een Eucharistieviering. Pastores en misdienaars waren vanuit Nederland meegekomen, waardoor de dienst in het Nederlands kon worden gevolgd.
T
ijdens de viering werd het nieuwe vaandel dat meegedragen wordt in de processie naar Onze Lieve Vrouw van Kevelaer gepresenteerd en ingezegend.
Onze Lieve Vrouw van Kevelaer wordt sinds halverwege de zeventiende eeuw vereerd als Troosteres der Bedroefden.
Na de Eucharistieviering werd in groepjes de lunch genuttigd, waarna nog tijd was om bijvoorbeeld een kijkje te nemen in één van de souvenirwinkeltjes.
Om 14.00 uur werd eenieder weer in de Basiliek verwacht voor het
zogeheten Lof. In het Lof wordt onder andere een ode aan God en Maria, de Moeder van Christus, gebracht. Tevens draagt de voorganger intenties van pelgrims aan Maria voor, met de hoop dat de gebeden zullen worden verhoord.
Na het Lof en wat “vrije tijd” werd in het Pax Christi-Centrum de Kleine Kruisweg gebeden. Hoewel het in Kevelaer mogelijk is om aan een Grote Kruisweg deel te nemen had onder onze pelgrims de Kleine Kruisweg de voorkeur, gezien de weersomstandigheden.
Bij het lopen van de Kruisweg wordt, zoals u misschien wel weet, stil gestaan bij het lijden en sterven van Christus. Maria, de Moeder van Christus, heeft gedurende haar leven alle emoties die een mens kan meemaken zelf ondervonden en wordt bij het Rooms Katholieke geloof gezien als “oer-Moeder”. Zij heeft dan ook een belangrijke plaats in de Kruisweg.
In Kevelaer, een over het algemeen goed verzorgd en vriendelijk stadje net over de grens bij Venlo, zijn de Heiligdommen omtrent de Mariaverering voor het grootste gedeelte bij elkaar gelegen in het centrum. Zo krijgt men een indruk van religieuze rijkdom met een geborgen karakter.
Op het plein bij de Basiliek bevindt zich onder andere de “Genadekapel” waarin zich het genadebeeld van Maria bevindt. Dit genadebeeld is een reproductie van een kopergravure met daarop afgebeeld Onze Lieve Vrouw van Luxemburg. Aan de kopergravure is een legende verbonden die uiteindelijk geleid heeft tot de verering van Maria in Kevelaer. Pelgrims kunnen zowel van binnen de kapel uit als van buiten af tot het genadebeeld bidden.
Ook kan men de Kaarsenkapel bezoeken, de oorspronkelijke bedevaartkerk. Tegenwoordig worden in de Kaarsenkapel kaarsen of schildjes uit dankbaarheid achtergelaten (ex-voto’s). Zo is Oirschot vertegenwoordigd door een drietal schilden.
Daarnaast kunnen in de kaarsenkapel gekochte bedevaartartikelen worden gezegend alvorens ze mee naar huis gaan.
Dit gebeurde ook bij de afsluiting van onze bedevaart. Voor het eerst gedurende het bestaan van Onze Lieve Vrouw Broederschap werd deze afsluiting in twee gedeelten gehouden doordat de groep bedevaartgangers relatief groot was. Er was dus nog even ruimte om wat rond te wandelen en eventueel (weer) wat te nuttigen.
Om 18.00 uur vertrokken de bussen weer naar Nederland om zo’n anderhalf uur later de pelgrims moe, maar voldaan af te zetten op de plaats van bestemming.
Het was voor mijn gevoel een zeer geslaagde dag en ik wil dan ook hierbij namens de Werkgroep Volwassenenkatechese Oirschot-Spoordonk de Parochie van harte bedanken voor de mogelijkheid die ons geboden is om aan de bedevaart naar Kevelaer deel te nemen! Onze Lieve Vrouw Broederschap dank ik bij deze voor de goed georganiseerde en inspirerende bedevaart!
Françoise van Luxemborg
Deelnemer Werkgroep Volwassenenkatechese Parochie Oirschot-Spoordonk